هان، میشناسیدش؟ زیاران خراسانیستاز نسل سلمان است اگر نامش سلیمانیستمردانِ حق، همپای او در جبههها ماندندبدخواهِ او، تسلیم خواهشهای شیطانی ستدر وقت میدان، او: اشداءُ علی الکفاربا دوستان، تفسیری از

چيزی كه آدم رو پير میكنه، گذر زمان نيست، حرف نزدنه. مگه آدم چقدر میتونه حرف رو حرف بذاره و بريزه توی خودش؟ كلمه روی كلمه بچينه و شهر و كوچههاش رو بالا پايين كنه؟آدم هر چقدر صبور، هر چقدر توو دار،

دوستت دارم هایتان را وقتو بی وقت بگوییدمثل یک خروس بی محلچپ بروید،راست بیاییدو بگویید دوستش داریدآدم های امروز ...آدم های چت و تلگرام و اینستا و زندگی های مکانیکی هستنددر زندگی ای که برای تدارک یک ش

بيايد روزه ي پرهيز بگيريم ..ﮐﺎﺵ ﮐﺴﯽ ﺑﺮﺍﯾمان ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﭘﺮﺍﻧﺪﻥ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﺭﻭﺯﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﯿﮑﻨﺪﻭ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻥ ﮔﺮﺑﻪ ﺍﯼﻭ ﻟﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯾﯿﺪﻩ ﻻﯼ ﻋﻠﻒ ﻫﺎﯼ ﺳﺒﺰﻭ ﭼﯿﺪﻥ ﯾﮏ ﯾﺎﺱ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺵﻭ ﻧﺎاﻣﯿﺪ کردن ﺳﮕﯽ ......ﮐﺎﺵ ﮐ

كسي را به زندگيمان راه دهيم كه براي بودن كنارش مجبور نباشيم دست به چارچوب ها و اندازه هامون بزنيم و از تمام خواسته ها و علايقمون بگذريم ؛كسي كه با بيل و كلنگ به سراغ افكارمون نيومده كه آنهارا خراب كنه

چیزهایی که داریم، کسی که هستیم، جایگاهی که در آن قرار داریم یا کاری که انجام میدهیم،نمیتواند باعث خوشحالی و ناراحتی ما شود، بلکه تفکر نسبت به این موارد برای ما شادی به ارمغان میآورد.“دیل کارنگی”

بيچاره پاییز …دستش نمک ندارد …اين همه باران به آدم ها میبخشد،اما همين آدم ها تهمت ناروای خزان را به او میزنند.خودمانیم …تقصير خودش است ؛بلد نيست مثل ” بهار” خودگیر باشدتا شب عيدي زير لفظی بگيرد وبا هز

سال نو می شود. زمین نفسی دوباره می کشد.برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زندو پرنده های خسته بر می گردندو در این رویش سبز دوباره…من…تو…ما…کجا ایستاده اییم.سهم ما چیست؟..نقش ما چیست؟…پیوند ما د

سینه ام دکان عطاری استدردت چیست؟شنبلیله، رازیانه، شاهی و گشنیزهل و آویشن، نبیذ سرخ شور انگیزسینه ام دکان عطاری استدردت چیست؟تو اگر جسمت بهاران است اما جان تو پاییزعازم مسجد سلیمانی و لیکن می رسی تبریزعاشقی توعاشقی تومن برای عاشقِ بی کسبرای عاشق بی چیزراه رفتنگریه کردن زیر باران می کنم تجویز#محمد_صال...

آقای دکتر از کجا بگم از چی بگم: عشق عینهو جنگ می مونه...شروع کردنش آسونهاما تموم کردنش سخته ...و فراموش کردنش محالهآه آه ...این چه زخمیه ، زخم عشق تو که دکتری خوندیتو که درس خوندیتو که باسوادی

آدمها ذره ذره محو میشوندآرامبی صداو تدریجیهمان آدمهایی که هر از گاهی پیغام کوچکی برایت میفرستند، بی هیچ انتظار جوابی،فقط برای آنکه بگویند هنوز هستند. برای آنکه بگویند هنوز هستی و هنوز برای آنه

همیشه گفتن مهمترین حرفها سختترین کار دنیاست.کلمات،کوچکتر از آن هستند که بتواند مهمترین حرفها را بیان کنند.مهمترین حرفها وقتی در فکر تو هستند، نامحدودنداما وقتی به زبان میآیند درست مانند تمام چیزهایم

  شناسنامه   ها ...معیارهای خوبی برای ماندن آدم ها کنارتان نیستند !این امضاها ، مهرها و اثر انگشت ها هیچگاه یک نفر را سهم شما نمی کند ...خودتان را آنقدر پایبند این تعهدهای کاغذی نکنید آنقدر که یادتان برود

بوی   یلدا   را می شنوي؟ انتهای خیابان آذر*** بازهم قرار عاشقانه پاییز و زمستان قراری طولانی به بلندای یک شب شب عشق بازی برگ و برف*** پاییز چمدان به دست ایستاده عزم رفتن دارد*** آسمان بغض کرده و میبا

به دیگران حقِ انتخاب بدهیم ...آدم ها 'حق دارند' ما را نخواهند !!!یک بار برایِ همیشه از زندگیشان خط بخوریم ؛بهتر است ؛تا یک عمر ، زیرِ فشارِ نخواستنشان ، لِه شویم ...دیکتاتوری در عشق ؛نشستن در حلقه ی آ

زن بودن ، مهارت می خواهد ... باید بلد باشی پایِ اجاق گاز ، حینِ سرخ کردنِ کتلت ، با خودت فکر و خیال هایِ عاشقانه کنی و شعرهایِ دلبرانه بگویی ، در حالی که غذایت نه ذره ای بسوزد ، نه بی نمک باشد ... ب

*دکتر الهی قمشه ای خیلی زیبا گفت ....*تصور کن یک روز صبح که از خواب بیدار میشیببینی به جز خودت هیچ کس توی دنیا نیست و تو صاحب تمام ثروت زمین هستی ! ! !اون روز چه لباسی می پوشی؟چه طلایی به خودت آویزون

بعضی مواقع ، درختِ وبلاگ ارتباط کلمه تان را هَرس کنید ،شاخه هایِ بلا استفاده و دست و پا گیری که فقط وقتِ شما را می گیرند ، قطع کنید ! از حذف کردنِ آدم هایِ بی ارزشِ زندگیتان نترسید ،باور کنید همه ی آدم ها لیاقتِ

وبلاگ زندگی کلمه تان را مصرف کنید!بله درست متوجه شدید! ما همه مصرف کننده ايم، پس « وبلاگ زندگی کلمه تان را مصرف کنید.»شما یک شیشه عطر را تا آخرین قطره مصرف می کنید. چرا؟ چون ارزشمند است. وبلاگ زندگی کلمه خیلی ارزشمندتر از این حرف ها

وبلاگ زندگی کلمه ، بدون روزهای سخت نمی شود..روزهای سخت، همچون برگهای پاییزی شتابان فرو می ریزند،در زیر پاهای تو، اگر بخواهی… فراموش نکن !برگهای پاییزی بی شک در تداوم بخشیدن به مفهوم درخت و مفهوم بخشیدن به تداوم د