ما هنر کردیم

ما واقعا هنر کرده‌بودیم...

ما هنر کرده‌بودیم که با وجود زخم‌های بسیارمان، هنوز مهربان بودیم.

ما هنر کرده‌ بودیم که با وجود تمام دلخوری‌ها و رنج‌هایی که در ما اقامت داشت،

همچنان لبخند می‌زدیم و دلمان نمی‌آمد کسی را برنجانیم و بانیِ شکستنِ هیچ دلی باشیم.

ما هنر کرده‌بودیم که خودمان بغض داشتیم و برای شادی و موفقیت دیگران دعا می‌کردیم.

ساده و بی‌شیله بودن هنر می‌خواست و ما از هنر لبریز بودیم،

می‌خندیدیم و می‌بخشیدیم و کاری به کار هیچ‌کس نداشتیم...

ما هنرکردیم ویه جورایی هنرمند بودیم